تبليغاتX
غروب عشق

غروب عشق

به نام آنکه ستاره ی پرنور راآفریدتاقلب عاشقان راروشنایی بخشد

HOMEPAGE

E-MAIL

 

 

ای که نگاهت روح تازه ای به جانم می بخشد لبخند شیرینت

خستگی را از تنم میگیرد و سوسوی نگاهت به زندگیم شعله

می افروزد،شعله ای که ازگرمیش پرنده ی عشق جانی تازه

میگیردوآن پرنده من هستم که لحظه ای بی تو نخواهم زیست.

 جای تعجب نیست ...یک دیوانه دارد با تو حرف میزند خودت قضاوت

کن او اول دیوانه نبود وحال خوشحال است که تو دیوانه اش

کرده ای. هر چه را ندانم این را میدانم که سرانجام قاصدک

حسادت دیگران تو را از من میگیرد کاش میدانستی که کدام

بهانه اشتیاق رفتن را در خیالت به تماشاگذاشت تو می روی

و من در سوگ رفتنت در میان فراموشیها گم میشوم آری تو

 فراموشم کردی و من هنوزم با دیدگانی خواب زده چشم به

راهتدارم و همیشه پشت پنجره ای منتظرباران حسرت دیدارت

 رابافروریختن اشکهایم به دست غربت می سپارم ای مقدس...

من همیشه اصالت نگاهت را می خوانم و همیشه در پی

توهستم ودرجست و جوی حقیقت.

                              

پس:

 

                                                      تنهایم نگذار

 

 

                      

                           

                     

+ نوشته شده در شنبه سی و یکم فروردین 1387ساعت 17:21 توسط یگانه |

 

 

هنوزآن نگاه آخرت وآن چشم هایت را از یاد نبرده ام تو در صفحه ی

سیاه زندگیم تنها ستاره ی عشق و امید بوده و هستی آری تو عشق را احساس

 را و هر چه را که خود می پرستیدی در رگ های خسته وناامید من تزریق

کردی.تو از خوبی ها و پاکی ها گفتی....تو از راز شب بارانی چشم های

 خیس وگریان ومهتاب دل های پریشان هر عاشق آواره چون خودما

یادکردی....

یادکردی ازهرچه دربه دری و بی خانمانی که در دنیا بوده وهست قلبت

را گشودی تا من درآن آرامگاه ابدی پناه گیرم تو خوب میدانستی که قلب

 مجروح وروح افسرده ی من تاب شکنجه های پایان ناپذیرتقدیر راندارد

تو میدانستی که من ازتمام تقدیر ها  بیزاربودم وهستم تو خوب می دانستی

 که من جز تو کسی راندارم که درتاریکی ها و تنهایی ها پناهگاهم

باشد،

چرا؟چراناهنگام کوچ کردی؟؟؟

 

 کاش نمیدیدمت وازشراره های بی رحمانه ی نگاخت نمیسوختم کاش.....

 

با اولین نگاهت آتش گرفتم

 

        با دومین نگاهت سوختم

                                      

                                    ودرانتظار سومین نگاهت خاکسترشدم

 

 

                              

 

ای کسانی که مامور کفن و دفن من هستید،مرا در تابوت سیاه

گذاشتیدوبه قبرستان میبرید دست هایم را بیرون بگذارید تا بگویم گم

 کرده ای دارم...

چشم هایم را باز بگذارید تا بگویم چشم به راه بودم و تکه آهن سرخی

روی قبرم بگذاریدتابه جای یار قلبم را بسوزاند و قالب یخی کنار قبرم

 بگذارید تا به جای  مادرم برایم بگرید.

 

+ نوشته شده در پنجشنبه هشتم فروردین 1387ساعت 16:35 توسط یگانه |