غروب عشق

 

 

دربامدادیک روزپاییزی عشقت درتاروپود وجودم طلوع کرد.توچون طوفان آمدی

 

 

وچون یک شعاع منوربرقلبم نشستی نگاهت باخودزندگی به همراه داشت.

 

 

توهستی بخش من بودی،طراوت نسیم صبحگاهی ازنوک مژگانت تراوش

 

 

میکرد عطرنفس توبرسراسرهستی ام بذرعشق پاشید.مهرتوچون چشمه

 

 

ای قلب تنهاومجهورم راسیراب کردوپیکرنیمه جانم راحیات بخشیدونفسم

 

 

را ازگردوغبار وجنون وتنهایی تطهیرنمود.توبه این زمین خاکی تعلق نداشتی

 

 

تونگهبان وپاسدارخوشبختی بودی توگوهرمقدس صاف وپاک درصدف بودی.

 

 

قلبم تمام نمای انسانیت بود،هربارکه تورامیدیدم خاری ازکویرتشنه وعطش

 

 

زده ام جدامی گشت.نگاه مهربانت مرهم دلم بود.جای هرخار،شقایق در

 

 

دشت سینه ام کاشتی.هرزمان که به دیده ام می آمدی قبل ازدخول،

 

 

کلبه ی دلم را با مژگانم آب وجارومیکردم وگردوغباررا ازچهره ام میزدودم.

 

 

تودرقلب من منزلگهی داری که بیگانه رادرآن راه نیست.امامن به کجابایدبروم

 

 

تاعقده ی دل بگشایم ودوستی به نوازش من بپردازدوقلب پرازمهری مرادر

 

 

خودجای دهد؟؟؟

 

آری عزیزم قلب توبهترین جاست،پس بگذارباتمام وجودبه توبگویم:

 

 

                                

                                  دوستت دارم و...

 

 

 

روزی...ساعتی

                                         خواستم بگویم...

                                                                                    عاشقت هستم

 

 

 

 

                               

 

نوشته شده توسط یگانه در جمعه بیست و هشتم تیر 1387 ساعت 13:57 موضوع | لینک ثابت

 

 نمی دانم فراموش کرده ای بیایی یا من در آمدنت صبور نیستم شاید هم از خاطر برده ای

 

 

که بیایی چه میشود رویایم آرزنباشدچه میشوددیگردلم تنگ تو نباشد چه میشودبه گوشه ی

 

 

چشمی دلم شاد شود.توکه ازلحظه لحظه های سردزندگیم ازروزهای تاریک ومبهم ازشبهای بی

 

 

ستاره ام ازدلتنگی هایم باخبری.پس چرا رهایم کردی دربیابانی که درآن جانورانی درحرکتند که

 

 

نام خویش را انسان نهاده اندولی بدان که من هرگز تورا از یاد نخواهم برد،بدان که این انتظار

 

 ساکت و دلگیر راتحمل میکنم حتی اگرزمانی بیایی که من دیگر نباشم

                                                                                                               ای تنهادلیل بودنم

 

 

 

نوشته شده توسط یگانه در پنجشنبه سی ام خرداد 1387 ساعت 16:21 موضوع | لینک ثابت

 

 

 

 

خداوصیت منو گوش بده،نامه ام روبخون،شاید دیگه من نباشم مواظب عشقم بمون میسپارمش

 

 

بهت میرم تموم تاروپودمو یه وقت نیاد برنجونیش  کسل کنی وجودمو خدا یه وقت کسی نیاد

 

 

بدزده قلب  سادشو کسی نیاد تو زندگیش بشینه زیره سایشو بهش بگه دوستش داره خیلی بده

 

 

زمونه ماخداسپردمش بهت مواظب عشقم بمون:

 

فردا قراره منو تو از هم دیگه جدا بشیم                              

                                                                      فردا قراره همدم گریه ی بی صدابشیم

 

تو کوچه های بی کسی نیستیوپرسه میزنم                     

                                                                      آی آدمانگاه کنید غریب شهرتون منم

 

یادش بخیر منو توویه قلب پاک وبی غرور                           

                                                                    حالاچی شدعوض شدی دلت کجاست سنگ صبور

 

من تو روعاشق میکنم هرجورشده حتی به زور

                                                                     کی میخوادفرداتوروازمن بگیره

 

کاش خونش ویرونه شه آتیش بگیره

                                                                    ما بایدفردا رو ازدنیا بگیریم

 

مااگه از هم جدابشیم میمیریم

                                                                   ماباید قدر این روزا رو بدونیم

 

وای اگه فردا بیاد تنها میمونیم

 

خداشاید این عشقی که من میگمو تو نشناسی نزدیکترین کسم اونه خیلی دوستش دارم راستی یادم

 

 

 نره بهت بگم عزیزترینه من اونه خودم مهم نیست اما اون نذاری تنها بمونه،بمبرم واسه ی

 

 

دلش گریه چقدر بهش میادوقتی که حرصش میگیره میگه از من بدش میاداما وقتی آروم میشه

 

 

میبینه من بغضم گرفت همین دیوونه بازیهاش از اول چشمم رو گرفت:

 

 

حالاکه دیگه مجبوریم با هم دیگه وداع کنیم

                                                                        بیا به یاداون روزا هم دیگه رو دعا کنیم

 

یه وقت دیدی دعا گرفت خدانذاشت جدابشیم

                                                                       ای وای داره فردا میاد باید دست به دعا بشیم

 

باقلب پاکت از خدا بخواه منو صبرم بده

                                                                       هنوز نرفتی از پیشم دوریت داره زجرم میده

 

کی میخواد فردا تو رو ازمن بگیره

                                                                       کاش خونش ویرونه شه آتیش بگیره

 

عزیزم یادت نره دنیا دو روزه

                                                                       نمیخوام فردا دلت واسم بسوزه

 

ای خدا حتی اگه دوستم نداره تو میتونی نذاری تنهام بذاره   

 

 

((به هیچ قیمتی حاضر نیستم از دستت بدم ))

 

                                                                         دوستت دارم باتمام وجودم

 

  

                                                                       

 

 

 

نوشته شده توسط یگانه در چهارشنبه هجدهم اردیبهشت 1387 ساعت 18:0 موضوع | لینک ثابت

 

 

ای که نگاهت روح تازه ای به جانم می بخشد لبخند شیرینت خستگی را از تنم میگیرد و سوسوی

 

 

نگاهت به زندگیم شهله می افروزد،شعله ای که ازگرمیش پرنده ی عشق جانی تازه میگیردوآن پرنده

 

 

 من هستم که لحظه ای بی تو نخواهم زیست. جای تعجب نیست ...یک دیوانه دارد با تو حرف میزند

 

 

خودت قضاوت کن او اول دیوانه نبود وحال خوشحال است که تو دیوانه اش کرده ای. هر چه را ندانم این را

 

 

میدانم که سرانجام قاصدک حسادت دیگران تو را از من میگیرد کاش میدانستی که کدام بهانه اشتیاق

 

 

رفتن را در خیالت به تماشاگذاشت تو می روی و من در سوگ رفتنت در میان فراموشیها گم میشوم آری

 

 

تو فراموشم کردی و من هنوزم با دیدگانی خواب زده چشم به راهت دارم و همیشه پشت پنجره ای

 

 

منتظرباران حسرت دیدارت رابافروریختن اشکهایم به دست غربت می سپارم ای مقدس......من همیشه

 

 

اصالت نگاهت را می خوانم و همیشه در پی توهستم ودرجست و جوی حقیقت.                              

 

 

پس :

 

                                                      تنهایم نگذار

 

 

                      

                           

                     

 

نوشته شده توسط یگانه در شنبه سی و یکم فروردین 1387 ساعت 17:21 موضوع | لینک ثابت

 

 

هنوزآن نگاه آخرت وآن چشم هایت را از یاد نبرده ام تو در صفحه ی سیاه زندگیم تنها ستاره ی عشق و

 

 

امید بوده و هستی آری تو عشق را احساس را و هر چه را که خود می پرستیدی در رگ های خسته

 

 

وناامید من تزریق کردی.تو از خوبی ها و پاکی ها گفتی....تو از راز شب بارانی چشم های خیس وگریان

 

 

ومهتاب دل های پریشان هر عاشق آواره چون خودما یادکردی....یادکردی ازهرچه دربه دری و بی خانمانی

 

 

که در دنیا بوده وهست قلبت را گشودی تا من درآن آرامگاه ابدی پناه گیرم تو خوب میدانستی که قلب

 

 

مجروح وروح افسرده ی من تاب شکنجه های پایان ناپذیرتقدیر رانداردتو میدانستی که من ازتمام تقدیر ها

 

 

بیزاربودم وهستم تو خوب می دانستی که من جز تو کسی راندارم که درتاریکی ها و تنهایی ها

 

 

پناهگاهم باشد،چرا؟چراناهنگام کوچ کردی؟؟؟

 

 

کاش نمیدیدمت وازشراره های بی رحمانه ی نگاخت نمیسوختم کاش..................

 

 

با اولین نگاهت آتش گرفتم

 

                                      با دومین نگاهت سوختم

                                      

                                                                          ودرانتظار سومین نگاهت خاکسترشدم

 

 

                              

 

ای کسانی که مامور کفن و دفن من هستید،مرا در تابوت سیاه گذاشتیدوبه قبرستان میبرید دست هایم

 

 

را بیرون بگذارید تا بگویم گم کرده ای دارم...چشم هایم را باز بگذارید تا بگویم چشم به راه بودم و تکه

 

 

آهن سرخی روی قبرم بگذاریدتابه جای یار قلبم را بسوزاند و قالب یخی کنار قبرم بگذارید تا به جای

 

 

مادرم برایم بگرید.

 

 

نوشته شده توسط یگانه در پنجشنبه هشتم فروردین 1387 ساعت 16:35 موضوع | لینک ثابت

الهی....................

 

با نام زیبای تو شروع میکنم،به نام توکه او رابه من دادی،کسی که در اوج بی کسی و تنهایی

 

به من شور زندگی اموخت واز قطرات اشکش خنده ای زیباساخت ومرا با خود به دنیای زیبای

 

عاشقی برد. سلام ای یگانه گل سرخ که در محراب خشکیده ی قلبم روئیدی و هرفضای

 

سینه ام را مهطر ساخته ای ای کاش اشکهایت بودم که در چشمانت متولد میشدم وبرگونه

 

هایت زندگی میکردم ودر نهایت بر کنج لبت می مردم.تا بدانی که چقدربه یادتو هستم به

 

احترام تو غم را از دل بیرون نخواهم برد... زیرا که غم نشانه ی دلبستگی است.

 

هنوز در خاطرم مانده است آن روز که گفتم دوستت دارم واز چشمان زیبایت چنین خواندم

 

توهم دوستم داری چه زیبا بود لبخندت...چه شیرین بودپیغامت... چه دلکش بود گفتارت...

 

تو گفتی که دلت را برده ام از کف ولی افسوس ...............ندانستی که پیش از تو من رفته ام

 

از دست ...ندانستی که قلبم را چنان باخود به آن سوی زمان بردی که اهنگی زجان برخواست

 

چنین میگفت این اهنگ که اب بی خبر چرا افتاده ای دردلم.مروزین ره اسیر عشق خواهی

 

شد،مروزین ره ولی رفتم بگفتم ای خوشا آهنگ کنون بشنو زمن یک چند اگر این ره

 

ره دیوانگاناست بدان دیوانه ام....................................

 

آری!!!

 

اسیر عشق خواهم شد بدان این آرزویم بوده و هست.

 

                  حال که گریزی نیست مینویسم

                                                                 وحال مینگارم به تکرار غریبانه ترین جمله:

 

                                              دوستت دارم هستی من

 

 

 

                                      

 

غروب همیشه دلگیر بوده است ودلگیر کننده ترآن که انسان هنگام غروب،غریب باشد.

 

اما سخت تر ازهمه ی این لحظات زمانی است که انسان در دیار خود ،دروطن خود ودر میهن

 

خویش غریب باشد در میان آشنائیان که همی غریبه ای بیش نیستند و در لحظات چه شیرین

 

است دیدار دوست.................

 

 

         

   

 

نوشته شده توسط یگانه در شنبه هجدهم اسفند 1386 ساعت 18:15 موضوع | لینک ثابت

 

 

       

 

 

                           

 

نوشته شده توسط یگانه در یکشنبه پنجم اسفند 1386 ساعت 20:52 موضوع | لینک ثابت

خدایا با من قهری؟

 

بنده ی من نماز شب بخوان که یازده رکعت است،خدایاخسته ام نمیتوانم نیمه شب

 

 

یازده رکعت بخوانم.بنده ی من قبل از خواب این سه رکعت را بخوان ،خدایاسه رکعت

 

 

زیاداست.بنده ی من قبل ازخواب وضوبگیروروبه آسمان کن وبگو،خدایامن در رختخوابم

 

 

واگر بلند شوم خواب ازسرم میپرد.بنده ی من همان جا که دراز کشیده ای تیمم کن

وبگویاالله............

 

 

خدایا هواسرداست نمیتوانم دستانم رااززیرپتوبیرون آورم.بنده ی من دردلت بگویاالله...

 

 

مانمازشب رابرایت حساب میکنیم،بنده اعتنایی نمیکندومیخوابدخداوندمیگویدملائکه

 

 

ی من ببینید من چقدر اسان گرفتم امابنده ی من خوابیده است چیزی به اذان صبح

 

 

نمانده است اورابیدار کنیددلم برایش تنگ شده است امشب بامن حرف نزده.

 

 

خداوندا دو باراورا بیدارکردیم ولی بازم خوابید.ملائکه ی من درگوشش بگوییدپروردگارت

 

 

منتظرتوست.پروردگارا بازهم بیدار نمیشود.اذان صبح را میگویندهنگام طلوع آفتاب

 

 

است،ای بنده بیدار شو نماز صحبت قضا میشودخورشید ازمشرق سربرمی آورد،

 

 

خداوند رویش را بر میگرداندو میگوید:ملائکه ی من آیاحق ندارم بااین بنده قهر کنم؟

 

 

وای نه!...خدای مهربونم،بامن قهری؟!.....

 

 

ولی باز هم خدا من را می بخشد وباز هم.

 

 

 

نوشته شده توسط یگانه در شنبه ششم بهمن 1386 ساعت 15:42 موضوع | لینک ثابت

زندگی مثل شطرنج اگه بلد نباشی همه میخوان یادت بدن ولی اگه بلد باشی همه میخوان شکستت بدهن.

عشق مثل فوتباله اگه یه نفر بره تو عشق دونفر آفساید میشه،اگه کسی به دیگری توهین کنه کارت زرد میگیره،اگه کسی به دیگری خیانت کنه کارت قرمز میگیره،دونیمه داره نیمه ی اول پسری شیدا ونیمه ی دوم دختری زیبا.

 

اگه جرئت عاشق شدن نداری شعور معشوق شدن رو داشته باش.

به خدایت نگو چرامشکلاتت بزرگ است به مشکلاتت بگو که چقدرخدایت بزرگ است.

شنیدم شمشیر یکی رو دوتامیکنه بنازم شمشیر عشق که دوتارو یکی میکنه.

اگه میدونستی چقدر تنهام برام اشک میریختی ولی اگه میدونستی که چقدر اشک میریزم هیچوقت تنهام نمیگذاشتی.

عشق گوش دادن نیست بلکه درک کردن است ،فراموش کردن نیست بلکهبخشیدن است،دیدن نیست بلکهاحساس کردن است،عشق جازدن وکنار کشیدن نیست بلکه صبرکردن وادامه دادن است.

 

نوشته شده توسط یگانه در پنجشنبه سیزدهم دی 1386 ساعت 4:45 موضوع | لینک ثابت

وقتی عشق به انسان وارد رگهات میشه مثل جویبار که از اولین قطرات

 

بارون راه می افتد اما هر قدر وسعت بارون به معنای عشق بیشتر بشه

 

زمین بیشتری زیر آب میره تا زمانی که تبدیل به دریا و اقیانوس بشه .

 

جویبار اولیه ی عشق ما آدمها متوجه هم نوعه...یک زن یا مرد اما بهد

 

عاشقی که جسم و روحش رو از خودخواهی شست وشو داده باشه

 

عاشق اون چیزایی می شه که به معشوق مربوطه.... عاشق پدرو مادر

 

عاشق فامیل و دوست معشوق .بعد این حالت باز هم وسعت بیشتری

 

می گیره و در این حالت اون عاشق هرچیزیه که به نوعی با زندگی

 

معشوقش در ارتباطه. مثلا عاشق سنگ و کلوخی که معشوق از روش

 

می گذره .بله عاشق هر شی که با زندگی معشوق در تماسه...

 

کتابی که دست معشوق اونو لمس کرده باشه براش عزیزه...فرشی که

 

معشوق از روش رد شده عزیزه و خم میشه و میبوسه

 

از دیده خون دل همه بر روی مارود        بر روی ما زدیده چه گویم چه ها رود

 

ما در درون سینه هوایی نهفته ایم        بر باد اگر رود دل ما زان رود

 

 

 

 

نوشته شده توسط یگانه در یکشنبه هجدهم آذر 1386 ساعت 23:2 موضوع | لینک ثابت